Ανάφερες το σκύλο,
Δώσε του φτωχού κι
Η γυναίκα κι ο
Κάλλιο να κοκκινίσω,
Μ` αδειανά τα χέρια
πάρε και το ξύλο.
αρρώστου και μνημόσυνα μην κάνεις.
αέρας είναι δυο κακά αναγκαία.
παρά να κιτρινίσω.
σου, φίλο ποτέ δε πιάνεις.